مسئله چهاردهم ديه هريك از دو پستان زن نصف ديه وى مىباشد . و اگر بواسطه جنايت جانى شير زن قطع گرديد لازمست جانى ارش بپردازد چنانچه اگر جنايت باعث آن باشد كه فرو ريختن شير از پستان متعذّر گردد نيز حكم همين است يعنى جانى مكلّف به دادن ارش مىباشد شارح ( ره ) مىفرماين : ثديان دو پستان در مرد و زن را گويند ولى مرحوم مصنف در اينجا فقط حكم دو پستان زن را بيان فرموده و آن اينست كه : در هريك از دو پستان وى نصف ديه او به عهده جانى ميآيد يعنى در قبال هركدام 250 دينار ثابت است اعمّ از آنكه پستان راست بوده يا چپ باشد و اين حكم مورد اتفاق و اجماع علماء مىباشد . سپس در ذيل [ و كذا لو تعذّر نزوله ] مىفرماين : دليل آن اينست كه اين فرض بمنزله صورتى است كه شير در زن به طور كلّى منقطع شود چه آنكه بودن شير در پستان بدون اينكه خارج گردد وجود و عدمش مساوى است . قوله : الثديان : تثنيه [ ثدى ] بفتح ثاء و كسر آن پستان و برجستگى در سينه را گويند . قوله : حكمهما لها خاصة : ضمير تثنيه در [ حكمهما ] به ثديان و ضمير در [ لها ] به مرئه عود مىكند . قوله : و هو موضع وفاق : ضمير [ هو ] به ثبوت نصف الدّية فى كلّ واحد منهما ] بدون فرق بين پستان راست و چپ راجعست .